Wysoka powierzchnia właściwa wodorotlenku wapnia zapewnia doskonałe właściwości, jednak jako bardzo czysty i wysokosubstancjonalny proszek o wysokiej aktywności, sposób przechowywania i użytkowania bezpośrednio wpływa na jego aktywność oraz efektywność zastosowania. Opanowanie naukowych technik praktycznych pozwala maksymalnie wykorzystać możliwości produktu, uniknąć strat i marnotrawstwa, zapewnić stabilność wyników oczyszczania oraz dopasować się do różnorodnych scenariuszy przemysłowych.

Podczas przechowywania kluczowymi aspektami są ochrona przed wilgocią, szczelne zamknięcie oraz unikanie wysokich temperatur. Produkt charakteryzuje się dużą powierzchnią właściwą i wysoką aktywnością, co sprawia, że bardzo łatwo absorbuje wilgoć i dwutlenek węgla z powietrza, prowadząc do zlepiania i utraty skuteczności. Należy przechowywać go w suchym, dobrze wentylowanym i chłodnym magazynie hermetycznie zamkniętym; podłoga powinna być odpowiednio wyłożona warstwą ochronną przed wilgocią, aby zapobiec nagromadzeniu wilgoci i stojącej wody. Opakowanie wykonane jest w technologii podwójnego, szczelnego pokrycia foliowego; po otwarciu niezużyty proszek należy natychmiast starannie związać usta worka, zabraniając przechowywania na wolnym powietrzu oraz długotrwałego pozostawiania otwartego. Temperatura otoczenia nie powinna być zbyt wysoka, by uniknąć przyspieszonego degradacji proszku; przy standardowym szczelnym przechowywaniu termin przydatności do spożycia może wynosić nawet 12 miesięcy.

Podczas stosowania konieczne jest przede wszystkim kontrolowanie sposobu podawania. W przypadku metod suchej desulfuracji należy używać specjalistycznych, bezpyłowych urządzeń do rozpylania, równomiernie i w precyzyjnie określonej ilości podawać proszek, aby zapewnić jego równomierne rozprzestrzenianie się i pełne kontaktowanie z gazami spalinowymi, unikając miejscowego nadmiaru lub niedoboru. W przypadku oczyszczania ścieków można stosować zarówno bezpośredni podział w formie suchej, jak i przygotowanie emulsji; przy tym należy precyzyjnie dostosować ilość podawanego środka do odczynu wody i stężenia zanieczyszczeń, aby uniknąć marnotrawstwa.

Następnie należy dbać o środowisko pracy: podczas procesu należy zapewnić odpowiednią wentylację, uniemożliwić nagromadzenie pyłu proszkowego, zrezygnować z ognia otwartego i striktownie przestrzegać zasad bezpieczeństwa przy pracy z zasadnymi proszkami. Po zakończeniu użytkowania urządzenia należy niezwłocznie je oczyścić, aby uniknąć zlepiania resztek proszku, które mogłyby zablokować rury i sprzęt, zapewniając długoterminową stabilność ich działania.

Ostatnim krokiem jest odpowiednie dobrane specyfikacja produktu — wodorotlenek wapnia o wysokiej powierzchni właściwej występuje w różnych wersjach pod względem powierzchni właściwej i grubości ziaren. Do ultra-niskiej emisji z gazów spalinowych najlepsze są specyfikacje o wysokiej aktywności, z powierzchnią właściwą 45–50 m²/g; dla zwykłego neutralizowania ścieków i poprawy jakości gleby można wybrać standardowe specyfikacje. Dokładne dobranie typu pozwoli osiągnąć optymalny balans między efektywnością a kosztami.